Polska

Polska - region:

Region Nałęczów

      Nałęczów to jedno z najstarszych polskich uzdrowisk, a na pewno jedno najstarszych na Lubelszczyźnie. Jego historia się początków XIX wieku i od tego czasu miasteczko to zdążyło wyrobić sobie dobrą markę wśród polskich uzdrowisk. Do dziś jego bogata tradycja kontynuowana jest w godny sposób, a ponadto Nałęczów jako uzdrowisko cały czas się rozwija.
      Nałęczów leży zaledwie 25 km od Kazimierza Dolnego i ok. 28 od Lublina (lotnisko), mimo to okolica miasta jest spokojna. W mieście i okolicach sporo jest zieleni, a większe kompleksy leśne oddalone są o 25 - 30 km (Kazimierski Park Krajobrazowy, Kozłowiecki Park Krajobrazowy).

Historia

      Nałęczów to bardzo stara miejscowość, powstała w miejscu dawnego wczesnośredniowiecznego grodu, który strzegł granicy polsko - ruskiej. Do roku 1772 nosiła nazwę Bochotnica, wtedy to ówczesny właściciel tych ziem Stanisław Małachowski herbu Nałęcz, nazwał miejscowość od nazwy swojego herbu. Na początku XIX w. odkryto lecznicze właściwości tutejszych wód. Pracowało tu wtedy wielu wybitnych polskich lekarzy, a pod koniec XIX w. trzech z nich – F. Nowicki, W. Lasocki i Konrad Chmielewski przeprowadzili modernizację uzdrowiska. Operację finansował ówczesny właściciel Nałęczowa Michał Górski, dzięki jego staraniom przekształcono Nałęczów w miasto - ogród i uczynił z niego liczący się ośrodek leczniczo - kulturalny. W roku 1963 Nałęczów otrzymał prawa miejskie. Dzisiejszy Nałęczów to nowoczesne uzdrowisko udanie łączące funkcje lecznicze z wypoczynkowymi.
      Jednym z najbardziej znanych kuracjuszy Nałęczowa był Stefan Żeromski, który akcję swojej powieści "Ludzie bezdomni" osadził częściowo właśnie w Nałęczowie i jego okolicach (Nałęczów występuje tam pod nazwą Cisy).

Zabytki

      Dawni szlacheccy właściciele Nałęczowa zostawili po sobie wiele, przede wszystkim jest to zespół pałacowo - zdrojowy, w którego skład wchodzi barokowo - klasycystyczny pałac Małachowskich (XVIII-XIX w.) i Stary Pałac (XVII w.). Do tego dochodzą budynki sanatoryjne (XVIII i XIX w.) i inne pomniejsze zabytki.
      W okolicach Nałęczowa wiele ciekawych miejscowości. Oprócz znanych powszechnie atrakcji Kazimierza Dolnego, Puław i Lublina, warto wspomnieć też o pozostałościach gotyckiego kościoła w Wąwolnicy (6 km), o rycerskiej wieży mieszkalnej i drewnianym kościele w Wojciechowie (5 km), o gotycko renesansowym kościele w Chodlu (ok. 20 km) czy o pałacu Zamoyskich w Kozłówce (jeden z najwspanialszych w Polsce zespołów pałacowo-parkowych, ok. 36 km).

Wycieczki, zwiedzanie

      Miejsce, które koniecznie trzeba odwiedzić w regionie nałęczowskim i w jego sąsiedztwie to przede wszystkim Kazimierz Dolny (gdzie można wybrać się na rejs po Wiśle), Lublin ze wspaniałym Starym Miastem oraz zamkiem królewskim, a także Puławy z klasycystyczno - romantycznym zespołem pałacowym i romantycznym parkiem angielskim.

Drogi, transport

      W okolicach Nałęczowa biegną właściwie tylko dwie większe trasy – Warszawa - Lwów (przez Lublin i Zamość) i droga kraj. nr 12, którą przyjechać można tutaj z Polski zachodniej, np. z Wrocławia czy z Poznania. Ponadto od niedalekiego Lublina dolecieć można samolotem, port ten obsługuje także loty międzynarodowe.

Noclegi

      Nałęczów dysponuje dużą ofertą miejsc noclegowych w zakładach uzdrowiskowych, kwater prywatnych i w pensjonatach. Ogółem jest to prawie 700 miejsc noclegowych, a dobre oferty znaleźć można także w okolicznych miejscowościach takich jak Kazimierz Dolny, Puławy i oczywiście Lublin.

Wakacje, wypoczynek

      Nałęczów położony jest na Płaskowyżu Nałęczowskim, dlatego są to dobre tereny do jazdy na rowerze. Tym bardziej, że tutejsze drogi nie są ruchliwe, a okolica jest atrakcyjna krajobrazowo. Ciepły, nieco kontynentalny klimat Wyżyny Lubelskiej pozwala być raczej spokojnym o dobrą pogodę. Dzięki temu dobrze wypoczną tu kuracjusze, jak i osoby aktywnie spędzające wolny czas.

Śląsk

      Śląsk – kraina spod znaku czarnego orła – to region niezwykle różnorodny pod względem krajobrazu, folkloru, gwar i architektury. Dawniej dzielił się na Śląsk Górny ze stolicą w Opolu i Śląsk Dolny ze stolicą we Wrocławiu. Inny podział wyszczególniał część górną (Opole), środkową (Wrocław) i dolną (Legnica). Najdalej na południe leży Śląsk Cieszyński należący po części do Polski, Czech i Słowacji.
      Dużym atutem Śląska jest to, że wciąż pozostaje odkryty w bardzo niewielkim procencie. Mnóstwo tu pięknych miasteczek i wsi leżących poza głównymi szlakami, wśród wzgórz, pól lub lasów, gdzie dociera mało kto, a które swoimi zabytkami nie ustępują najbardziej znanym miejscowościom regionu.

Historia, regionu

      Historia Śląska wpleciona jest w dzieje głównie trzech narodów: polskiego, czeskiego i niemieckiego. W dawnych czasach na ziemiach tych mieszały się plemiona czeskie, polskie, morawskie i serbskie (łużyckie). Z czasem zaczęło przybywać Niemców – najpierw w miastach, potem także na wsiach i dzisiaj ślady obecności niemieckiej znaleźć można tu niemal na każdym kroku.

Zabytki

      Śląsk to jeden z najbogatszych w zabytki regionów Polski. Główne ich skupiska to miasta takie jak Wrocław (zabudowa Ostrowa Tumskiego, katedra, późnogotycki ratusz), Opole (wieża zamkowa, wzgórze uniwersyteckie, katedra, ratusz, skansen w Bierkowicach), Brzeg (zamek Piastów Śląskich, gotycki kościół w Małujowicach), Legnica (zamek książąt legnickich, Muzeum Miedzi), Świdnica (Kościół Pokoju z XVII w. - na liście UNESCO, podobnie jak kościół w Jaworze), oraz miasta Śląska katowickiego – Gliwice, Katowice, Mikołów.
      Wpływ kultury niemieckiej na Śląsku ujawnia się m. in. w liczbie zamków i pałaców, które zbudowano od czasów średniowiecza do w. XIX. Najstarsze z nich to zamki piastowskie (Legnica, Wrocław, Namysłów, Brzeg, Opole, Oleśnica, Otmuchów, Gliwice, Bolków, Sobieszów i inne). Późniejsze twierdze i rezydencje budowała już szlachta śląska lub napływowa, niemiecka. Najsłynniejsze tego typu budowle znajdują się w Książu i Mosznej koło Opola. Z czasów średniowiecza przetrwały też liczne obwarowania miejskie (Głubczyce, Głuchołazy, Grodków, Byczyna, Paczków, Dzierżoniów), z późniejszych – twierdze takie jak te w Kłodzku, Nysie, Srebrnej Górze i Koźlu. Warto wybrać się też na wyprawę w poszukiwaniu śladów cystersów. Istnieje nawet specjalnie wytyczony szlak wiodący przez dawne miejscowości cysterskie. Znajdują się na nim m.in.: Henryków, Ząbkowice Śląskie, Lubiąż, Rudy Raciborskie, Jemielnica i Borki Wielkie koło Olesna.

Drogi, transport

      Śląsk posiada dość dobrze rozwiniętą sieć dróg. Głównym szlakiem komunikacyjnym jest autostrada A4, biegnąca równolegle do drogi nr 94 i łącząca przede wszystkim Wrocław z Katowicami i Krakowem. Z racji przygranicznego położenia Śląska wiele tutejszych dróg ma znaczenie ponadregionalne.

Festiwale

      Śląsk specjalizuje się w festiwalach muzycznych. W Katowicach odbywa się Rawa Blues Festival (X), w Opolu Festiwal Polskiej Piosenki (VI), w Mysłowicach OFF Festival (w tym roku w Katowicach), we Wrocławiu Wratislavia Cantans (IV - X), w Dusznikach Festiwal Chopinowski (VIII), a w Świdnicy Festiwal Bachowski. Na Śląsku odbywa się też wiele nietypowych imprez – np. Targi Chleba w Jaworze (IX), Mistrzostwa Polski w Płukaniu Złota w Złotoryi (V), Mistrzostwa Tragarzy Lektyk w Kowarach (VIII).

Pogoda i temperatura

      Pod względem pogody wyjątkowy jest przede wszystkim Dolny Śląsk, gdzie panuje ciepły, bardziej atlantycki klimat. To tutaj znajduje się najsłoneczniejsze polskie miasto – a jest nim Legnica.

Noclegi

      Najwięcej turystów odwiedza Dolny Śląsk i tam baza noclegowa oferuje szersze spectrum możliwości. Górny Śląsk wciąż czeka na prawdziwe odkrycie i docenienie, ale i tutaj poziom hoteli i pensjonatów jest wysoki.

Wakacje, wypoczynek

      Wypoczynek na Śląsku to przede wszystkim wędrówki po górach – po Sudetach i Beskidach – i jazda na rowerze (szczególnie w Sudetach). W Sudety przyciąga szczególnie ich najwyższy szczyt – Śnieżka (1602 m n. p. m.), Park Narodowy Gór Stołowych, Kotlina Kłodzka z górującym nad nią masywem Śnieżnika (1424 m n. p. m.) i piękne uzdrowiska na czele z Karpaczem, Szklarską Porębą i Dusznikami. W Beskidy jeździ się raczej zimą – na narty, ale i latem mają dużo do zaoferowania.

Tatry i Podhale

      Tatry i Podhale zajmują stosunkowo niewielką powierzchnię, ale miejsce, jakie zajmują w polskiej kulturze i świadomości narodowej jest niepomiernie znaczniejsze. Od nieco ponad 100 lat pielgrzymują tu całe pokolenia Polaków i także dzisiaj Tatry, Podhale i Zakopane stanowią swego rodzaju turystyczny, przyrodniczy i kulturowy unikat.

Historia regionu

      Kariera Zakopanego, Tatr i Podhala ma swój początek w okresie Młodej Polski, czyli modernizmu (lata 90. XIX w.). Wtedy to tacy ludzie jak Stanisław Witkiewicz i Tytus Chałubiński, zaczęli odkrywać ten region dla szerszej grupy społeczeństwa. Tutaj przez lata koncentrowało się życie polityczne, kulturalne i społeczne Polaków. Z czasem Zakopane (zwane też polskimi Atenami) zaczęło nabierać cech kurortu i ośrodka sportów zimowych. Już przed II wojną światową, czyli w niespełna 50 lat, udało się stworzyć z niego ośrodek turystyczny na prawdziwie europejskim poziomie.

Zabytki, przyroda

      Zabytki Podhala są obiciem jego historii i warunków, w jakich żył tutejszy lud. Dominuje ludowe budownictwo drewniane, którego najwspanialszymi przykładami są drewniane kościoły (Dębno, Jaszczurówka, Trybsz), dworki (Łopuszna, Grywałd – dwór znajduje się obecnie w Niedzicy) i budownictwo użytkowe, czyli chaty (najbardziej znanym zespołem tradycyjnych zabudowań wiejskich jest Chochołów), spichlerze i sypańce. Zupełnie innym zjawiskiem są drewniane budowle takie jak stare wille, pensjonaty i domy w stylu zakopiańskim, które podziwiać można w naturze (szczególnie w Zakopanem), ale i w skansenie w Kluszkowcach.
      Z Podhalem od wschodu sąsiaduje polski Spisz, przez którego terytorium biegnie fragment Szlaku Gotyckiego, na którym znajdują się m. in. takie obiekty jak kościół i kasztel we Frydmanie oraz zamek, kościół i zajazd "Hajduk" w Niedzicy.
      Ale region ten to nie tylko unikalne pamiątki kultury, to także wspaniały folklor, a przede wszystkim piękno przyrody. Najcenniejsze miejsca chroni Tatrzański Park Narodowy (na liście UNESCO), ale nie mniej piękne i cenne miejsca znaleźć można na nieco dzikim i mało ludnym Spiszu (m. in. przełom Białki pod Krempachami, rez. Zielone Skałki koło Falsztyna, pasmo Magury Spiskiej i Pienin Spiskich).

Drogi, transport

      Podhale i mikroregion Tatr (czyli obszar pow. nowotarskiego i tatrzańskiego), to teren, gdzie drogi często wymagają od kierowców szczególnych umiejętności i rozwagi, jednakże sieć dróg jest rozbudowana, a ich jakość w ostatnich latach poprawiła się. Główne arterie regionu to tzw. "Zakopianka" (droga nr 47), trasa w kierunku Popradu (do przejść granicznych na Łysej Polanie lub w Jurgowie), droga w kierunku Nowego Sącza (969) oraz drogi wiodące na słowacką część Orawy, w kierunku Rużomberka, Martina i Żyliny (przejścia drogowe w Chyżnem i Chochołowie).

Wycieczki, zwiedzanie

      Tatry i Podhale stanowią jedną, nierozerwalną całość wraz Orawą, Spiszem i Liptowem – leżącym w większości lub w całości (jak Liptów) na terenie Słowacji. Dlatego, po poznaniu polskiej strony Tatr, watro wybrać się na Słowację. Z Zakopanego najłatwiej dojechać do Popradu (kilka razy dziennie kursują autobusy), gdzie punktem obowiązkowym wizyty jest park wodny (podobne obiekty znajdują się także we Vrbovie koło Popradu, w Liptovskim Milukaszu oraz w Oravicach niedaleko Chochołowa). Ale wysiąść z autobusu można też wcześniej, choćby w Tatrzańskiej Łomnicy i wjechać stamtąd na Łomnicę (2634 m n. p. m.). Ponadto wyjątkowymi walorami krajoznawczymi może poszczycić się wiele miasteczek Spiszu (niezwykle różnorodnego regionu, gdzie spotykały się kultury polska, słowacka, rusińska i niemiecka) by wymienić choćby Kieżmark, Białą Spiską, Podoliniec, Lewoczę czy Starą Lubownię.

Noclegi

      Nocleg na dobrym poziomie można znaleźć właściwie w każdej, mniejszej czy większej, miejscowości Podhala i pow. tatrzańskiego. Centrum turystycznym z największą i najbardziej różnorodną bazą noclegową jest oczywiście Zakopane i sąsiednie wsie takie jak Kościelisko, Murzasichle czy Małe Ciche.

Wypoczynek i wczasy

      Podczas wypoczynku na Podhalu, poza spacerami po Krupówkach, na pewno warto też pochodzić trochę po górach, w zimie pojeździć na nartach i wybrać się do słowackich kąpielisk i źródeł termalnych (jeden taki obiekt powstał też po polskiej stronie – w Bukowinie Tatrzańskiej).

Trójmiasto

      Gdańsk, Sopot i Gdynia tworzą wyjątkowy organizm miejski zwany Trójmiastem (po kaszubsku Trzëgard, ok. 740 tys. mieszkańców). Trzy miasta o zupełnie innym charakterze i historii składają się na zaskakująco spójną i zgodną całość. Gdańsk to port i miasto o wielowiekowej historii i bogatych tradycjach, jedno z najbardziej kosmopolitycznych miast dawnej Polski. Sopot to jedna z pierwszych modnych miejscowości wypoczynkowych nad polskim Bałtykiem. Natomiast Gdynia to swego rodzaju pomnik II Rzeczpospolitej. Wielki port i miasto stworzone od podstaw, które po swojej poprzedniczce – małej rybackiej kaszubskiej wiosce – przejęło tylko nazwę.

Historia

      Każda część Trójmiasta ma odmienną historię, jednak wszystkie dzieliły z resztą Polski większość jej dziejów. Ziemie te od czasów średniowiecza zamieszkały plemiona spokrewnione z polskimi, dziś ich potomkami są Kaszubi, pielęgnujący swą odmienność, ale zawsze lojalni wobec Polski. Gdańsk, jako największy port I Rzeczpospolitej miał zawsze wyjątkowy status miasta wolnego. Jego wyjątkowy status ugruntowało utworzenie po I wojnie światowej Wolnego Miasta Gdańska (w jego skład wchodził też Sopot). Dzieje Sopotu i Gdyni są skromniejsze, lecz na szczególny podziw zasługuje krótka, bo zaledwie 90 - letnia, historia Gdyni, która w niezwykle krótkim czasie z małej rybackiej wioski przeistoczyła się w nowoczesne miasto portowe.

Zabytki

      Na poznanie wszystkich atrakcji turystycznych Trójmiasta trzeba wygospodarować dobrych kilka dni, a najwięcej czasu zajmie poznawanie Gdańska. Miasto, choć mocno ucierpiało wskutek działań wojennych w 1945 r., dzisiejszy Gdańsk nadal, tak jak dawniej, zachwyca wspaniałą architekturą. Trasą, od której zwykle zaczyna się zwiedzanie Gdańska, jest Droga Królewska. Brama Wyżynna, Katownia, Złota Brama, ulica Długa z reprezentacyjną kamienicą Uphagena, gotycko - renesansowy Ratusz Głównego Miasta, fontanna Neptuna (symbol miasta) i Dwór Artusa z ogromnym 11-metrowym piecem kaflowym oraz stojące przy Długim Targu kamieniczki wprowadzają w klimat miasta. Nad Motławą wznosi się późnogotycki Żuraw – popularny motyw gdańskich widokówek. Ale Gdańsk to także wspaniałe świątynie – przede wszystkim gotyckie: kościół NMP i katedra w Oliwie. Obowiązkowym punktem wizyty w Sopocie jest oczywiście tutejsze molo – najdłuższa drewniana tego typu konstrukcja w Europie (511,5). Poza tym Sopot to urokliwe miasteczko z wieloma gustownymi willami i rezydencjami, z których najstarszą jest dworek Sierakowskich. W Gdyni nie znajdziemy zabytków sprzed setek lat, ale za to podziwiać można tutaj rozmach i przemyślany styl architektury modernistycznej. Do jej przykładów należą m. in. budynek Poczty, dawny Bank Polski, siedziba PLO. Funkcję rynku pełni tu Skwer Tadeusza Kościuszki wychodzący w morze Molem Południowym, przy którym cumują na stałe takie sławy polskiej żeglugi morskiej jak "Dar Młodzieży", "Dar Pomorza" i ORP "Błyskawica". Inne atrakcje Gdyni to Akwarium Gdyńskie i Kamienna Góra (54 m n. p. m.), skąd roztacza się wspaniały widok na porty i Zatokę Gdańską.

Drogi, transport

      Trójmiasto posiada sprawną komunikację międzymiejską, a całość łączy jedna główna arteria. Poruszanie się po okolicy ułatwia obwodnica Gdańska. Nie ma też problemu z dojazdem z dowolnego kierunku – z zachodu wiedzie tu droga nr 6 (E28), z południa droga nr 1 (E75), a w kierunku Rosji i Litwy wiedzie droga nr 7 (E77). Dobrze funkcjonuje też transport morski – z Gdańska pływają promy do Szwecji, Rosji i na Hel, podobną ofertą dysponuje port w Gdyni.

Festiwale

      Każde z miast Trójmiasta specjalizuje się w innym typie imprez – wizytówką Gdańska jest przede wszystkim Jarmark Dominikański VII / VIII), turnieje rycerskie (VIII) i Zlot Żaglowców (IX); Sopot to nadmorska stolica polskiej piosenki (swój festiwal ma tu każda z trzech głównych polskich stacji telewizyjnych); Gdynia zaś słynie z Festiwalu Filmów Fabularnych (IX), nieco mniej z Festiwalu Iluzji (VI) i spotkań podróżników (II/III).

Noclegi

      Trójmiasto dysponuje bardzo szeroką ofertą miejsc noclegowych, od kwater prywatnych po luksusowe hotele.

Wypoczynek, pogoda

      W Trójmieście wypoczywać można na wiele sposobów, na pewno największym atutem jest bliskość morza i możliwość uprawiania sportów wodnych. Klimat Zatoki Gdańskiej jest stosunkowo łagodny i sprzyja udanemu wypoczynkowi nad polskim morzem.

Warmia i Mazury

      Jeden z najpiękniejszych regionów Polski, a może i Europy, Warmia i Mazury, kraina tysiąca jezior, to obszar wyjątkowy w Polsce pod wieloma względami: pod względem pagórkowatego polodowcowego krajobrazu, pod względem historii, folkloru, nazewnictwa miejscowego i oczywiście pod względem ilości jezior na kilometr kwadratowy.
      Warmia posiada dwie stolice: północną – Elbląg, i południową – Olsztyn. Stolicę Mazur trudniej ustalić, do tego miana pretendują głównie Mrągowo, Szczytno i Giżycko. Warto przypomnieć, że nazwą Mazury określano dawniej północne Mazowsze, przy czym nazwa ta zaczęła z czasem (od XIX w.) odnosić się też do części terenów Prus Książęcych.

Historia regionu

      Warmia i Mazury to ziemia o burzliwej historii. W okresie średniowiecza przez wiele wieków mieszkały tu plemiona Prusów, należących do grupy etnicznej Bałtów – wraz ze Żmudzinami, Litwinami, Jaćwingami i Łotyszami. Śladami ich bytności są przede wszystkim nazwy miejscowości, jezior i rzek. Piętno nie tylko w nazewnictwie, ale głównie w architekturze pozostawili Niemcy, którzy zarządzali Warmią i Mazurami przez wiele wieków. Po drugiej wojnie światowej teren dawnych Prus Książęcych został podzielony głównie między Polskę i ZSRR, dlatego północna część Warmii należy dzisiaj do Rosji.

Zabytki

      Warmia i Mazury to, podobnie jak Pomorze Gdańskie, ziemia krzyżackich warowni. Zamki krzyżackie przetrwały w niemal każdym większym mieście: w Ostródzie, Nidzicy, Działdowie, Szczytnie, Olsztynie, Kętrzynie, Węgorzewie, Rynie i Pasłęku etc.
      Zamki budowali też bogaci biskupi warmińscy. Najsłynniejszy z nich znajduje się w Lidzbarku Warmińskim, mniej znane w Rzeszlu i Jezioranach.
      Z czasów samodzielnego Królestwa Pruskiego pochodzi wiele rezydencji junkierskich. Są to głównie budowle barokowe, a znajdziemy je m. in. w Smolajnach koło Dobrego Miasta, w Drogoszach koło Kętrzyna i w Sztynorcie koło Giżycka.
      Bogactwo zabytków architektury dopełniają głównie gotyckie i barokowe kościoły (te najbardziej znane to kościół w Ornecie i Świętej Lipce) oraz budownictwo ludowe i przemysłowe, na czele z wiatrakami holenderskimi, młynami wodnymi i innymi konstrukcjami hydrologicznymi.
      Na Warmii i Mazurach wiele też osobliwości, jakie w innych rejonach Polski trudno znaleźć, by wymieć choćby kwaterę Hiltera w Gierłoży, cmentarzysko Jaćwingów, Warmińsko - Mazurski Szlak Bociani (okolice Bartoszyc) czy pole bitwy pod Grunwaldem, gdzie co roku ok. 15 lipca odbywa się jej rekonstrukcja.

Drogi, transport

      Nie problemu z dojazdem samochodem do zdecydowanej większości miejscowości, choć co prawda sieć dróg nie jest zbyt gęsta z powodu dużej ilości jezior i dużych kompleksów leśnych.

Wycieczki, zwiedzanie

      Podróżowanie po Warmii i Mazurach na pewno trzeba rozpocząć od zakupienia dokładnej mapy, ponieważ ze względu na dużą ilość obszarów wodnych i leśnych naprawdę łatwo się tutaj zgubić. Poza atrakcjami samych Warmii i Mazur warto też skorzystać z bliskości Rosji (Królewiec) i Litwy (Druskienniki, Troki).

Noclegi

      Ostatnie lata przyniosły duży rozwój bazy noclegowej na Warmii i Mazurach. Region ten zaczęło odwiedzać też wielu zagranicznych turystów. Przybyło kwater prywatnych (agroturystyka, pensjonaty) i hoteli. I mimo że Warmia i Mazury cały czas zachowuje swój tradycyjny, na wpół dziki charakter, to jest też regionem bardzo dobrze przygotowanym na przyjęcie wielu turystów o rozmaitych oczekiwaniach.

Wakacje, wypoczynek

      Od wielu lat Warmia i Mazury ściąga wielu miłośników żeglarstwa. Stan i poziom infrastruktury żeglarskiej i wodniackiej stale się poprawia i podnosi. W ostatnich latach region ten został odkryty przez fanów jazdy na rowerze. Na rowerach jeżdżą tu nie tylko Polacy, ale i goście z Europy zachodniej.
      Do łask wraca także promowa żegluga rzeczna, a niezmierną popularnością wśród kajakarzy cieszą się tutejsze rzeki, szczególnie zaś Krutynia (koło Mrągowa). Wypożyczalnie sprzętu wodnego są dość często spotykane, można, więc wybrać się w podróż bez własnego.

Łódzkie

      Województwo łódzkie, znane ze swojego dogodnego położenia w Europie, na razie mniej znane jest jako region turystyczny. Mimo to nie brakuje tu ciekawych zabytków, miejsc do wypoczynku nad wodą, obszarów chronionych oraz atrakcji sportowych i kulturalnych.

Historia regionu

      Województwo łódzkie składa się głównie z terenów dawnego księstwa, potem województwa, łęczyckiego i sieradzkiego, czyli po części z ziem Wielkopolski, Małopolski, Mazowsza i Kujaw, co czyni ten region wyjątkowym w skali Polski. Centralne położenie regionu łódzkiego na ziemiach etnicznie polskich sprawiło, że przez cały okres istnienia państwa polskiego wchodził on w jego skład. Pod zaborami należał najpierw do Prus, potem współtworzył Księstwo Warszawskie, by następnie przejść pod władanie rosyjskie.
      I to właśnie od tamtych czasów, od około roku 1850, datuje się wielki rozwój gospodarczy całego regionu, a głównie miast takich jak Łódź, Tomaszów Mazowieckich, Skierniewice, Radomsko, Zduńska Wola.
      Do regionu łódzkiego, szczególnie w XIX w., przenosiło się wielu Żydów z terenów Polski wschodniej, ale i z Niemiec. Mimo zniszczenia wielu pamiątek po nich, wiele jeszcze udało się ocalić – najciekawsze znajdują się w Łodzi.

Zabytki

      Najliczniejsze zabytki na ziemi łódzkiej to drewniane kościoły oraz szlacheckie dworki i pałace. Niektóre z drewnianych kościołów ziemi łódzkiej mogą poszczycić się nawet XVI - wieczną (kościół w Białej, kościół w Boguszycach, kościół w Gidlach, kościół w Janisławicach) i XVII - wieczną metryką (kościół w Łasku, kościół w Kaszewicach, kościół w Parzęczewie). Po licznej na tych terenach szlachcie pozostało wiele dworków i pałaców, najbardziej znane to pałac Walewskich w Walewicach, pałac w Starym Gostkowie i pałac w Konopnicy. W Łodzi warto zobaczyć pałace XIX - wiecznych przedsiębiorców, na czele z pałacem Poznańskich. O dawnej świetności Księstwa Łęczycko-Sieradzkiego świadczą średniowieczne zamki i romańskie świątynie. Najwięcej zamków znajduje się w północno - zachodniej części regionu – zamki w Łęczycy, Uniejowie, w Biesiekierach, Wieluniu. Kościoły romańskie znajdziemy w Inowłodzu (przy trasie Warszawa - Śląsk), w Strońsku koło Sieradza oraz – najsłynniejszy – w Tumie koło Łęczycy. W stylu romańskim zbudowane jest także opactwo cystersów w Sulejowie (XII w.) koło Piotrkowa Trybunalskiego. Miasta szczególnie bogate w zabytki to Łódź (głównie XIX w.) i Piotrków (od średniowiecza do XIX w.), oba są miastami niezwykłymi ze względu na ilość obiektów zabytkowych na kilometr kwadratowy. Dodatkowo oba zachowały dawny układ urbanistyczny – Łódź XIX - wieczny, Piotrków średniowieczny.

Drogi, transport

      Województwo łódzkie posiada wyjątkowo dobrze rozwiniętą sieć dróg, których stan ulega stopniowej i szybkiej poprawie. Główne szlaki komunikacyjne to droga krajowa nr 1 (E75), DK - 8 (E67) oraz DK - 2 (E30).

Wycieczki, zwiedzanie

      Podróż po województwie łódzkim można zaplanować pod kątem zwiedzania konkretnego typu architektury – np. drewnianych kościołów czy dawnych rezydencji szlacheckich. Bezwzględnie warto zboczyć z utartych szlaków, bo wiele ciekawych miejsc kryje się nieco na uboczu.

Noclegi

      Województwo łódzkie posiada dość dobrze rozwiniętą infrastrukturę hotelową. Hotel znajdziemy w każdym większym mieście, ale też w wielu mniejszych miejscowościach leżących przy bardziej uczęszczanych drogach.

Aktywny wypoczynek

      W województwie możliwości aktywnego wypoczynku łączą się głównie z uprawianiem sportów wodnych. Uprawianiu kajakarstwa sprzyjają nurty Warty, Pilicy, Widawki i wielu innych rzek. Pływać nie tylko na kajaku można po wielu zbiornikach wodnych, by wymienić choćby Jeziorsko, Jezioro Sulejowskie i Słok koło Bełchatowa. Sporo tu także małych jezior i zbiorników nadających się do kąpieli, przy niektórych istnieją wypożyczalnie sprzętu wodnego. Wyjątkowym miejscem jest Góra Kamieńsk (400 m n. p. m., najwyższe wzniesienie w województwie) – zimą można tutaj jeździć na nartach (800 - metrowy stok), istnieje całoroczny tor saneczkowy i trasy do ekstremalnej jazdy na rowerze. A jeżeli wybieramy się do województwa łódzkiego samochodem warto zabrać z sobą rower. Teren województwa łódzkiego jest raczej płaski, bardziej wyżynny na południu (okolice Wielunia, Bełchatowa i Radomska), drogi lokalne, jak na polskie warunki, dobre lub bardzo dobre i dotrzeć nimi można w wiele ciekawych zakamarków.